| 12:1 |
De Ene zendt Natan tot David;
hij komt bij hem binnen
en zegt tot hem: twee mannen
waren er in éénzelfde stad,
één rijk en één arm;
|
| 12:2 |
de rijke
had wolvee en rundvee,
in grote overvloed;
|
| 12:3 |
de arme niets van dat alles,
behalve een ooilam, ééntje, een kleintje,
dat hij had gekocht
en in leven gehouden;
het werd groot met hem
en met zijn zonen tezamen,
van zijn brood at het, uit zijn beker dronk het
en op zijn schoot sliep het
en het was hem als een dochter;
|
| 12:4 |
toen er een wandelaar aankwam
bij de man die rijk was,
vond die het te erg
om iets te nemen
van zijn wolvee of rundvee
om klaar te maken
voor de reiziger die tot hem was gekomen;
dus nam hij
het lam van de man die arm was
en maakte dat klaar
voor de man die tot hem was gekomen!
|
| 12:5 |
Hevig ontbrandt Davids toorn
tegen die man,-
en hij zegt tot Natan:
bij het leven van de Ene!-
ja, een kind des doods
is de man die dat heeft gedaan!,
|
| 12:6 |
en het ooilam
moet hij viervoudig vergoeden,-
daarom
dat hij dit gesprokene heeft gedaan
en om reden
dat hij het niet erg heeft gevonden!
|
| 12:7 |
Dan zegt Natan tot David:
gij zijt die man!-
zo heeft gezegd de Ene, Israëls God:
ik
heb jou gezalfd tot koning over Israël
en ik heb je gered uit de hand van Saul;
|
| 12:8 |
ik gaf aan jou het huis van je heer
en de vrouwen van je heer in je schoot,
en ik gaf aan jou
het huis van Israël en Juda;
en als het te weinig was
voegde ik er voor jou
nog dit en dat aan toe;
|
| 12:9 |
waarom heb je het woord van de Ene
veracht
door te doen wat kwaad is in zijn ogen?-
Oeria de Chitiet
heb je geslagen met het zwaard
om zijn vrouw
voor jezelf tot vrouw te nemen!-
hem heb je omgebracht
door het zwaard van de zonen van Amon!-
|
| 12:10 |
en nu
zal het zwaard niet van je huis wijken
tot in eeuwigheid,-
daarom dat je mij hebt veracht
en de vrouw van Oeria de Chitiet
hebt genomen
om jou tot vrouw te worden;
••
|
| 12:11 |
zo heeft gezegd de Ene:
zie, ik doe over je opstaan
kwaad vanuit je eigen huis!-
ik zal jouw vrouwen wegnemen
voor je ogen
en geven aan je metgezel;
neerliggen zal hij met je vrouwen
voor de ogen van deze zon!-
|
| 12:12 |
want jij hebt dit in het verborgene gedaan,-
maar ik
zal dit woord doen
tegenover heel Israël en tegenover de zon!
••
|
| 12:13 |
Dan zegt David tot Natan:
ik heb gezondigd tegen de Ene!
••
Natan zegt tot David:
ook al heeft de Ene
je zonde voorbij laten gaan
zodat je niet sterft,
|
| 12:14 |
toch zal,
omdat je de Ene smadelijk hebt gesmaad
met dit woord,
de zoon die jou gebaard is,
de dood sterven!
|
| 12:15 |
Dan gaat Natan weg naar zijn huis;
en de Ene stoot
het kind neer dat Oeria’s vrouw
aan David heeft gebaard,
en dat kwijnt weg.
|
| 12:16 |
David zoekt God
ter wille van de jongen;
David vast een vasten,-
binnengekomen heeft hij daar overnacht
en zich te slapen gelegd op de aarde.
|
| 12:17 |
De oudsten van zijn huis
komen bij hem staan
om hem te doen opstaan van de aarde,-
maar hij heeft het niet gewild
en heeft zich niet met hen verkwikt
met brood.
|
| 12:18 |
Het geschiedt op de zevende dag
dat het kind sterft;
Davids dienaren zijn bevreesd
om hem te melden
dat het kind is gestorven,
want, hebben ze gezegd, zie,
toen het kind in leven was
hebben wij al tot hem gesproken
en heeft hij niet gehoord
naar onze stem,-
hoe zullen wij dan tot hem zeggen
‘het kind is gestorven’?-
hij zal iets kwaads doen!
|
| 12:19 |
Maar David ziet
dat zijn dienaren met elkaar fluisteren,
en dan begrijpt David
dat het kind gestorven is;
David zegt tot zijn dienaren:
is het kind gestorven?,
en zij zeggen: ja, gestorven!
|
| 12:20 |
Dan staat David van de aarde op,
wast zich, zalft zich,
verwisselt zijn kleren,
komt dan binnen in het huis van de Ene
en werpt zich neer;
hij komt zijn huis weer binnen
en vraagt
of ze hem brood willen voorzetten,
en eet dan.
|
| 12:21 |
Zijn dienaren zeggen tot hem:
wat is dit voor een woord
dat je hebt gedaan?-
omwille van
het kind toen het nog leefde
heb je gevast en geweend,
en zodra het kind gestorven was
ben je opgestaan en heb je je brood gegeten!
|
| 12:22 |
Hij zegt:
ja, toen het kind nog leefde
heb ik gevast en geweend,-
want, zei ik, wie weet
is de Ene mij genadig en zal het kind leven;
|
| 12:23 |
en nu is het gestorven:
waarom zal ik vasten?,
zou ik bij machte zijn
het nog te laten terugkeren?-
ik kan naar hem toe gaan,
hij keert niet terug naar mij!
|
| 12:24 |
Dan troost David
zijn vrouw Batseba,
komt bij haar binnen en ligt met haar neer;
zij baart een zoon
en hij roept als naam voor hem uit
‘Salomo’,- vol van vrede!
De Ene heeft hem liefgehad
|
| 12:25 |
en zendt een boodschap
door de hand van Natan de profeet,
en die roept als naam van hem uit ‘Jedidja’,
lieveling van de Ene!-
omwille van de Ene.
•
|
| 12:26 |
Joab voert oorlog
met Raba van de zonen van Amon
en verovert de koningsstad.
|
| 12:27 |
Dan zendt Joab boden naar David,-
en zegt: ik heb oorlog gevoerd met Raba
en ook heb ik de waterstad veroverd;
|
| 12:28 |
nu dan,
verzamel de rest van de manschap,
beleger de stad en verover haar,-
anders moet ik zelf de stad veroveren
en wordt mijn naam over haar uitgeroepen!
|
| 12:29 |
Dan verzamelt David heel de manschap
en gaat hij op Raba aan;
hij voert oorlog met haar en verovert haar.
|
| 12:30 |
Hij neemt de kroon van hun koning
van diens hoofd af,-
haar gewicht is een talent goud,
met kostbaar gesteente,
en voortaan is zij op het hoofd van David;
het roofgoed van de stad
heeft hij naar buiten gebracht:
zéér veel.
|
| 12:31 |
Als hij de manschap die zich in haar bevindt
naar buiten heeft gebracht
zet hij hen aan het werk met de steenzaag,
met ijzeren houwelen en ijzeren bijlen,
en heeft hij hen laten oversteken
naar de tichelovens;
zo doet hij
aan alle steden van de zonen van Amon;
dan keert David met heel de manschap
naar Jeruzalem terug.
•
|
| Lees hoofdstuk 11 | Lees hoofdstuk 13 |