Instellingen

1


Psalm 139 (138) • Domine, probasti. (Voor de koorleider,

v. David, een musiceerstuk.)

Ene, gij hebt mij doorgrond, ✡
gij kent mij.

2


Gij, gij kent mijn zitten, mijn opstaan, ✡

hebt begrepen mijn denken
van verre.

3


Gij zijt de maat
   van mijn gaan en mijn liggen, ✡

met al mijn wegen zijt gij vertrouwd.

4


Want er komt geen zin op mijn tong,- ✡

zie Ene,
gij kent haar geheel.

5


Van achter,
   van voren hebt gij mij omklemd, ✡

hebt ge op mij uw handpalm gelegd.

6


Te wonderbaar is mij dit weten, ✡

te steil,
ik kan er niet bij!

7


Waar zal ik heen om uw Geest te ontgaan, ✡

waarheen
om voor uw aanschijn te vluchten?

8


Als ik opstijg ten hemel, zijt gij daar, ✡

kies ik als bed de hel, zie, daar zijt gij!

9


Al zal ik uitslaan
   de vleugels van het morgenrood, ✡

al ga ik wonen
achter de zee,

10


ook daar zal uw hand mij geleiden, ✡

zal uw rechterhand mij grijpen.

11


Zeg ik: ‘ach duister, vermaal mij, ✡

nacht
mag voor mij worden het licht!’-

12


dan is ook duister voor u niet te duister
   en nacht is licht als de dag, ✡

de duisternis is
als het licht!