| 1 |
Psalm 35 (34) • Iudica, Domine. (v. David.)
Ding af, Ene, op wie dingen tegen mij, ✡
voer strijd
met mijn bestrijders.
| |
| 2 |
Grijp schild en lijfscherm, ✡
sta op,
kom mij te hulp!
| |
| 3 |
Trek speer en bijl,
mijn achtervolgers tegemoet, ✡
zeg tot mijn ziel:
jouw redding, dat ben ik!
| |
| 4 |
Dat worden beschaamd en te schande
de zoekers van mijn ziel, dat terugdeinzen
en worden ontgoocheld ✡
de beramers
van mijn kwaad!
| |
| 5 |
Dat ze worden
als kaf voor het aanschijn van de wind, ✡
wanneer de engel van de Ene hen aanstoot;
| |
| 6 |
worde hun weg
duister en glibber,- ✡
wanneer de engel van de Ene
hen achtervolgt!
| |
| 7 |
Want om niets verborgen zij mij hun net ✡
en om niets
groeven ze een beerput voor mijn ziel.
| |
| 8 |
Overkome hem rampspoed nooit geweten
en vange het net dat hij verborg hemzelf, ✡
in rampspoed
valle hij daarin!
| |
| 9 |
En moge mijn ziel juichen om de Ene, ✡
vrolijk zijn
om redding door hem!
| |
| 10 |
Al mijn beenderen zullen zeggen: ‘Ene,
wie is u gelijk!’, die een gebogene ontrukt
aan één sterker dan hij, ✡
een gebukte, een arme
aan zijn berover.
| |
| 11 |
Daar staan op: getuigen van geweld, ✡
wat ik niet weet,
dat vragen die van mij!
| |
| 12 |
Ze vergelden goed met kwaad, ✡
beramen de beroving van mijn ziel.
| |
| 13 |
Zelf had ik, toen zij ziek waren,
als mijn kleed een zak,
vernederde met vasten mijn ziel, ✡
mijn gebed
ging in mijn boezem tekeer,
| |
| 14 |
als om een gezel,
als om een broer van mij ging ik rond, ✡
als rouwend om een moeder,
ineengedoken in het zwart.
| |
| 15 |
Maar toen ik struikelde
waren ze verheugd en kwamen samen,
verzamelden zich tegen mij al slaande,
en ik wist van niets, ✡
verscheurden mij met hun monden,
en zwegen niet!
| |
| 16 |
Met grove grappen mij bespottend ✡
knarsten ze hun tanden tegen mij.
| |
| 17 |
Heer-over-mij, hoelang zul je het aanzien?-
berg mijn ziel voor hun vernielzucht, ✡
voor die leeuwenwelpen
het Ene dat ik heb!
| |
| 18 |
Ik zal u danken
in een vergadering van velen, ✡
in een manschap krachtig zal ik u loven!
| |
| 19 |
Dat zich niet over mij verheugen
die mijn vijand zijn uit leugen, ✡
noch knipogen
die mij haten om niets!
| |
| 20 |
Want wat ze bespreken
tegen stillen in den lande,
is geen vrede, ✡
zij beramen
woorden vol bedrog.
| |
| 21 |
Wijd open sperren ze tegen mij
hun mond en zeggen: ‘ha-ha!- ✡
nu heeft ons oog het zelf gezien!’
| |
| 22 |
Gezien hebt gij, Ene,- blijf niet zwijgen, ✡
Heer-over-mij,
houd u voor mij niet ver!
| |
| 23 |
Ontwaak,
word wakker voor mijn rechtszaak, ✡
mijn God en Heer!- voor mijn geding!
| |
| 24 |
Richt mij, rechtvaardig als gij zijt,
Ene mijn God, ✡
dat ze zich niet over mij verheugen!-
| |
| 25 |
laat ze niet zeggen in hun hart:
‘ha!- onze ziel…’ ✡
laat ze niet zeggen:
‘wij hebben hem verslonden!’
| |
| 26 |
Dat worden beschaamd
en ontgoocheld tezamen
die zich verheugden om mijn kwaad!-
worden bekleed
met schaamte en schande, ✡
die zo groot doen over mij!
| |
| 27 |
Dat juichen en zich verheugen
wie mijn rechtvaardiging behaagt,
dat ze voortdurend zeggen:
‘groot is de Ene, ✡
die welbehagen heeft
in vrede voor zijn dienaar!’
| |
| 28 |
Dan spelt mijn tong uw gerechtigheid, ✡
de ganse dag
uw lof!
| |