| 1 |
Een spotter is de wijn,
een lawaaischopper is sterke drank,-
en al wie daarmee verdwaalt
wordt nooit wijs.
| |
| 2 |
Als het grommen van een leeuwenwelp
is de schrik die van een koning uitgaat,-
wie zich die op de hals haalt
zondigt tegen zijn ziel.
| |
| 3 |
Het is glorie voor een man
buiten een geding te blijven,-
maar elke dwaas
breekt los.
| |
| 4 |
Ploegt een luiaard niet in de herfst,-
vraagt hij in de zomeroogst om iets,
dan is het er niet.
| |
| 5 |
Uit diep water bestaat het beraad
in het hart van een man,-
maar iemand die goed verstaat
weet het te putten.
| |
| 6 |
Veel mensenvolk
noemt iemand zijn vriend,-
maar een man van trouw,
wie zal die vinden?
| |
| 7 |
Een rechtvaardige wandelt in zijn gaafheid:
zalig zijn zonen ná hem!
| |
| 8 |
Een koning
die zetelt op de troon van het oordeel,-
haalt alleen al met zijn ogen
alle kwaad door de zeef.
| |
| 9 |
Wie zal kunnen zeggen:
ik heb mijn hart gezuiverd,-
ik ben gereinigd
van mijn zonde?
| |
| 10 |
Weegsteen naast weegsteen en efa naast efa:
een gruwel voor de Ene
zijn ze allebei.
| |
| 11 |
Reeds een jongen is te herkennen
aan zijn handelingen,-
of zijn werk zuiver is en of het recht is.
| |
| 12 |
Een oor dat hoort en een oog dat ziet,-
de Ene
heeft die beide gemaakt.
| |
| 13 |
Heb de slaap niet lief, anders verarm je,-
houd je ogen open en verzadig je aan brood.
| |
| 14 |
Slecht, slecht!, zegt de koper,-
maar verdwijnt hij ermee,
dán pocht hij erop.
| |
| 15 |
Al heeft iemand goud
en een menigte bloedkoralen,-
het kostbaarste kleinood zijn
lippen met kennis.
| |
| 16 |
‘Neem zijn gewaad af,
want hij stond borg voor een vreemde,-
ter wille van vreemdelingen
mag je het verpanden!’
| |
| 17 |
Zoet smaakt voor iemand
het brood van bedrog,-
maar later
blijkt zijn mond gevuld met steentjes.
| |
| 18 |
Plannen komen tot stand door beraad,-
voer oorlog
met overleg.
| |
| 19 |
Geheimen onthult hij
die roddelend rondgaat,-
met zo’n loslippige
moet je je niet inlaten.
| |
| 20 |
Wie zijn vader en moeder verwenst,-
diens lamp wordt gedoofd
op het ogenblik dat het donker wordt.
| |
| 21 |
Een erfdeel dat eerst bijeengeveegd is,-
zal later
niet worden gezegend.
| |
| 22 |
Zeg niet: ‘ik ga dat kwaad vergelden!’-
hoop op de Ene,
hij komt je redden.
| |
| 23 |
Een gruwel voor de Ene
is weegsteen naast weegsteen,-
een bedrieglijke weegschaal is niet goed.
| |
| 24 |
Van de Ene
komen de schreden van een kerel,-
een mens dan,
hoe zal die zijn weg verstaan?
| |
| 25 |
Een valstrik voor een mens is het
iets als heilig te bestempelen,-
en pas later beloften in ochtendlicht te zien.
| |
| 26 |
Een wijs koning
haalt boosdoeners door de zeef,-
en brengt hun onrecht over hen terug.
| |
| 27 |
Een lamp van de Ene
is de levensadem van een mens,-
alle binnenkamers van de buik
speurt hij na.
| |
| 28 |
Vriendschap en trouw bewaren een koning,-
hij schraagt met vriendschap zijn troon.
| |
| 29 |
De luister van jongelingen is hun kracht,-
de pracht van ouderen is grijs haar.
| |
| 30 |
Striemen en een wond
poetst kwaad weg,-
zo de slagen
op de binnenkamers van de buik.
| |