| 1 |
Dan antwoordt Job de Ene
en zegt:
| |
| 2 |
ik erken dat gij alles vermoogt,-
en geen plan voor u onuitvoerbaar is.
| |
| 3 |
‘Wie is dat die mijn raad verduistert
zonder iets te weten?’ Daarom heb ik gemeld
wat ik niet begreep,-
dingen te wonderlijk voor mij
waarvan ik niets wist.
| |
| 4 |
‘Hoor toch, dan zal ik spreken,-
ik zal je vragen stellen
en laat jij dan mij alles weten!’
| |
| 5 |
Van horen zeggen had ik van u gehoord,-
maar nu
heeft mijn oog u aanschouwd.
| |
| 6 |
Daarom herroep ik en heb ik berouw,-
hier op stof en as!
•
| |
| 7 |
En het geschiedt
nadat de Ene
deze woorden tot Job heeft gesproken,-
dat de Ene zegt tot Elifaz de Temaniet:
ontgloeid is mijn toorn tegen u
en uw twee metgezellen,
omdat ge niet recht van mij gesproken hebt,
zoals mijn dienaar Job!
| |
| 8 |
Nu dan,
neemt u zeven varren en zeven rammen,
gaat daarmee naar mijn dienaar Job
en laat ze opklimmen
als opgangsgave voor uzelf;
en Job, mijn dienaar,
moge voor u bidden,-
want zijn aanschijn zal ik opheffen
zonder
met u te doen naar de dwaasheid
dat ge niet recht van mij gesproken hebt,
zoals mijn dienaar Job!
| |
| 9 |
Dan gaan ze, Elifaz de Temaniet,
Bildad de Sjoechiet
en Tsofar de Naämatiet,
en doen
zoals de Ene tot hen heeft gesproken,-
en verheft de Ene het aanschijn van Job.
| |
| 10 |
Nadat de Ene
een kéér gebracht heeft
in de kerkering van Job,
terwijl hij bidt voor zijn metgezellen,-
vermeerdert de Ene al wat Job heeft
tot het dubbele.
| |
| 11 |
Dan komen tot hem
al zijn broers en al zijn zussen,
en al zijn bekenden van voorheen;
zij eten met hem het brood in zijn huis,
schudden het hoofd bij hem en troosten hem
over al het kwaad
dat de Ene over hem heeft doen komen;
ze geven hem
per man één kesita
en per man
één ring van goud.
| |
| 12 |
De Ene
heeft het laatste van Job
meer gezegend dan zijn begin;
hem gewordt
veertienduizend stuks wolvee,
zes duizendtallen kamelen,
duizend juk rundvee en duizend ezelinnen.
| |
| 13 |
Hem gewordt een zevental zonen,
en een drietal dochters.
| |
| 14 |
Hij roept als naam van de eerste uit:
Duifje,
als naam van de tweede: Kaneelbloesem,-
en als naam van de derde: Poederhorentje.
| |
| 15 |
Er zijn geen vrouwen te vinden geweest
zo schoon als de dochters van Job,
in heel het land;
hun vader geeft aan hen
een erfdeel onder hun broers.
••
| |
| 16 |
Job leeft ná dit alles
nog honderd en veertig jaar,-
hij ziet
zijn zonen en de zonen van zijn zonen
tot in vier generaties.
| |
| 17 | Dan sterft Job,
oud en verzadigd van dagen. | |