Instellingen

1


Dan spreekt de Ene tot Mozes

op de berg Sinaï en zegt:

2


spreek

tot de zonen Israëls en zeg tot hen:
wanneer ge kómt in het land
dat ik u ga geven,
laat het land dan sabbat houden,
een sabbat voor de Ene.

3


Zes jaren bezaai je je veld,

zes jaren snoei je je wijngaard
en zamel je haar opbrengst in.

4


In het zevende jaar

zal het sjabbat sjabbatoon wezen voor het land,
een sabbat voor de Ene;
je veld zul je niet bezaaien
en je wijngaard niet snoeien!

5


Wat er opschiet nadat je gemaaid hebt
   zul je niet afmaaien

en de druiven waarvan je je moet onthouden
   zul je niet afsnijden;

een jaar van sjabbatoon
   zal het wezen voor het land.

6


De sabbat van het land
   zal u tot spijze wezen,-

voor jou, je dienaar en je dienstmaagd;
voor je dagloner en de bijwoner
die bij jou te gast zijn;

7


voor je vee

en voor wat in het wild leeft op het land
zal heel zijn opbrengst wezen, om te eten.
••

8


Tellen zul je je

zeven sabbatten van járen,-
   zeven jaren

zevenmaal;
wezen zullen voor jou
de dagen van zeven sabbatten van jaren:
negenenveertig jaar.

9


Laat dan rondgaan:

een ramshoorn met geschal,
   bij de zevende nieuwemaan

op de tiende na nieuwemaan;
op de ‘dag van de verzoeningen’,
laat ge een ramshoorn rondgaan
   in heel uw land.

10


Héiligen zult ge

het jaar van de vijftig jaar,
en vrijlating uitroepen in het land
   voor al zijn bewoners:

een joveel zal het voor u wezen,-
terugkeren zult ge
ieder naar zijn stek,-
ieder naar zijn familie keert ge terug!

11

Joveel, dát
zal het jaar van de vijftig jaar voor u wezen:
ge zult niet zaaien,-
wat daarin spontaan opschiet
   zult ge niet maaien, en

waarvan ge u moet onthouden,
   dat zult ge niet afsnijden.

12


Want joveel is het,- iets van

heiliging zal het voor u wezen;
zó van het veld
moogt ge zijn opbrengst wel eten.

13


In dit jaar van de joveel

keert ge terug,
ieder naar zijn eigen stek.

14


Wanneer ge iets verkoopt,
   bij een verkoop aan je maat,

of iets aankoopt uit de hand van je maat:
dan zult ge elkaar -man en broeders-
   niet benadelen.

15


Rekenend met het getal van jaren
   ná de joveel

koop je iets bij je maat;
rekenend met het aantal jaren
   van opbrengst

verkoopt hij iets aan jou.

16


Naarmate het méér jaren zijn

zal hij zijn koopprijs vermeerderen,
en naarmate het minder jaren zijn
vermindert hij zijn koopprijs;
want een aantal ópbrengsten
is het wat hij aan jou verkoopt.

17


Ge zult elkaar -man en maat-
   niet benadelen,-

ontzag zul je hebben voor je God;
want ik, de Ene, ben je God!

18


Dóen zult ge mijn inzettingen,-

mijn rechtsregels zult ge bewaken
   en ze dóen;

dan zult ge veilig wonen in het land.

19


Geven zal het land zijn vrucht

en eten zult ge tot verzadiging;
zetelen zult ge daarin in veiligheid.

20


Wanneer ge zult zeggen

‘wat moeten we eten in het zevende jaar?-
zie, we zaaien niet
en zamelen onze opbrengst niet in…’,

21


dan zal ik in het zesde jaar

mijn zegen over u gebieden;
die maakt de opbrengst goed
voor drie jaren.

22


Zááien zult ge pas weer

in het achtste jaar,-
eten zult ge van de oude opbrengst;
tot aan het negende jaar,-
tot de opbrengst dáárvan binnenkomt
zult ge de oude eten.

23


Het land

mag nooit voor immer worden verkocht,
want van mij is het land;
want zwervers en bijwoners zijt gij bij mij.

24


Bij al het land dat uw eigendom is

zult ge de mogelijkheid van ‘lossing’
   geven voor het land.

••

25


Stel, er raakt een broeder van jou
   aan lager wal

en hij heeft iets van zijn eigendom
   moeten verkopen:

laat dan zijn ‘losser’ komen
   die hem het naaste staat

en loskopen
wat zijn broeder heeft verkocht.

26


En stel,

voor iemand is er géén ‘losser’,-
maar zijn hand wordt weer toereikend
en hij heeft genoeg gevonden
   om zelf los te kopen,

27


dan verrekent hij de jaren na zijn verkoop,

brengt wat overblijft terug
aan de man aan wie hij het heeft verkocht,-
en keert terug naar zijn bezit.

28


En als zijn hand

genoeg
om hem terug te geven
   níet heeft gevonden,

dan blijft zijn verkoop
in de hand van die hem heeft gekocht
tot aan het jaar van de joveel;
bij de joveel komt het vrij
en keert het bij hem in eigendom terug.

29


Stel, iemand

verkoopt een woonhuis
   in een bemuurde stad,-

blíjven zal zijn recht op ‘lossing’
tot een vol jaar nadat hij het verkocht;
al die dagen blijft zijn recht op lossing.

30


Als er niet wordt ingelost

tot voor hem een vol jaar
is verstreken,
blijft het huis in de stad
   -ook een zonder muur-

voor immer staan op naam
   van die het gekocht heeft,-
   tot in zijn komende generaties;

het komt niet vrij bij de joveel.