| 53 |
Ze voeren Jezus weg,
naar de heiligdomsoverste,
en dan komen allen samen:
de heiligdomsoversten, de oudsten
en de schriftgeleerden.
| |
| 54 |
Petrus volgt hem van verre
tot binnen op de hof van de
heiligdomsoverste;
bij de bedienden is hij gaan zitten,
zich warmend aan het licht.
| |
| 55 |
De heiligdomsoversten en heel het sanhedrin
hebben een getuigenis tegen Jezus gezocht
om hem ter dood te brengen,
en hebben er geen gevonden.
| |
| 56 |
Want velen hebben
leugenachtig tegen hem getuigd,
en ook zijn de getuigenissen
niet gelijkluidend geweest.
| |
| 57 |
Enkelen zijn opgestaan
en hebben leugenachtig tegen hem getuigd,
| |
| 58 |
zeggend: wíj hebben hem
horen zeggen ‘ík zal deze tempel,
die met handen gemaakt is, ‘oplossen’,
en zal in drie dagen een andere bouwen,
niet met handen gemaakt!’
| |
| 59 |
En ook zó is hun getuigenis
niet gelijkluidend geweest.
| |
| 60 |
Dan staat de heiligdomsoverste op,
(loopt) naar het midden,
ondervraagt Jezus
en zegt:
beantwoordt u niet
wat zíj tegen u getuigen?
| |
| 61 |
Maar hij is blijven zwijgen
en heeft helemaal niets geantwoord.
Weer heeft de heiligdomsoverste
hem een vraag gesteld;
hij zegt tot hem:
ú, bent u de Gezalfde,
de zoon van de Gezegende?
| |
| 62 |
Jezus zegt: dat bén ík,
en ge zult zien
‘de mensenzoon gezeten ter rechterhand
van de Kracht’ (Ps. 110,1) en
‘komende met de wolken des hemels’
(Dan. 7,13)!
| |
| 63 |
Maar de heiligdomsoverste
scheurt zijn gewaden en zegt:
waarvoor hebben we nog getuigen nodig?-
| |
| 64 |
ge hebt de godslastering gehoord;
wat schijnt u toe?
Zij zijn allen van oordeel geweest
dat hij des doods schuldig was.
| |
| 65 |
Dan beginnen sommigen
hem te bespuwen, zijn aanschijn te omhullen
en hem klappen te geven;
ze zeggen tot hem: profeteer (maar)!,
en onder kaakslagen nemen de bedienden
hem mee.
| |
| 66 |
Terwijl Petrus
beneden in de binnenhof is,
komt een van de slavinnetjes
van de heiligdomsoverste binnen,
| |
| 67 |
en als zij Petrus ziet die zich warmt,
zegt zij, kijkend op hem: jíj was óók
bij de Nazarener, Jezus!
| |
| 68 |
Maar hij loochent dat en zegt:
én ík weet niet én ík snap niet
wat jíj zegt!
Hij gaat uit naar buiten, naar de voorhof.
Dan kraait er een haan.
| |
| 69 |
Als het slavinnetje hem daar ziet
begint zij tot de omstanders
wéér te zeggen ‘dit is er (een) van hen’.
| |
| 70 |
Maar wéér heeft hij het geloochend.
En korte (tijd) later
hebben de omstanders weer
tot Petrus gezegd: waarachtig,
je bent er (een) van hen,
want je bent óók een Galileeër!
| |
| 71 |
Maar hij begint te vloeken en te bezweren:
ik heb geen weet van die mens
over wie ge spreekt!
| |
| 72 |
Meteen kraait er voor een tweede (keer)
een haan.
Dan herinnert Petrus zich het woord
zoals Jezus tot hem heeft gezegd:
voordat er tweemaal een haan zal kraaien
zul je me driemaal verloochenen!
En zich neerwerpend
is hij in een weeklacht uitgebarsten.
| |