Maar de soldaten voeren hem af
naar binnen de hof,
dat is een ‘pretorium’,-
en roepen de hele afdeling samen.

Ze hullen hem in purper,
vlechten een doornenkroon
en zetten hem die op.

Dan beginnen ze hem te verwelkomen:
wees gegroet, koning der Judeeërs!

Ze hebben hem met een riet
op het hoofd geslagen
en hebben hem bespuwd;
op de knieën vallend
hebben ze hem gehuldigd.

Wanneer ze hem bespot hebben
trekken ze hem het purper uit
en trekken ze hem zijn eigen kleren aan.
Ze voeren hem naar buiten
om hem te kruisigen.

Een voorbijganger,
een zekere Simon van Cyrene,
die van een akker komt,
de vader van Alexander en Rufus,
dwingen ze om zijn kruis te tillen.