| 14 |
Koning Herodes hoort (over hem),
want zijn naam is openbaar geworden,
en ze hebben wel gezegd:
Johannes de Doper
is opgewekt uit de doden
en daardoor werken de krachten in hem!
| |
| 15 |
Maar anderen hebben gezegd:
het is Elia!
Anderen hebben gezegd: een profeet
als één van de profeten!
| |
| 16 |
Maar toen Herodes over hem hoorde,
heeft hij gezegd:
die ík heb onthoofd, Johannes,
díe is opgewekt!
| |
| 17 |
Zelf immers heeft Herodes
(mensen) uitgezonden, Johannes overmeesterd
en hem gebonden gehouden in een bewaking,
vanwege Herodias,
de vrouw van zijn broer Filippus,
omdat hij haar gehuwd heeft.
| |
| 18 |
Want Johannes had tot Herodes gezegd:
dat mag u niet,
de vrouw van uw broer hebben!
| |
| 19 |
Maar Herodias heeft dat tegen hem gehad,
heeft hem willen doden,
en is daartoe niet bij machte geweest;
| |
| 20 |
want Herodes is bevreesd geweest
voor Johannes;
beseffend dat hij een
rechtvaardig en heilig man was,
en hij heeft hem beschermd;
als hij hem hoorde
was hij veelvuldig in verlegenheid;
evenwel hoorde hij hem gaarne.
| |
| 21 |
En als een dag van goed moment aanbreekt,
wanneer Herodes voor zijn genesisfeesten
een maaltijd klaarmaakt
voor zijn grootsten,
de oversten over duizend
en de eersten van Galilea,
| |
| 22 |
en de dochter van haar, Herodias,
binnenkomt en danst,
behaagt zij Herodes
en die met hem aanliggen.
De koning zegt tot het meisje:
vraag mij wat je ook wilt, en ik zal het je geven!
| |
| 23 |
Hij bezwéért haar:
wat je ook vraagt zal ik je geven,
‘tot de helft van mijn koninkrijk’
(Est. 5,3-6; 7,2)!
| |
| 24 |
Als zij naar buiten komt
zegt zij tot haar moeder: wat zal ik vragen?
En die zegt: het hoofd van Johannes de Doper!
| |
| 25 |
En meteen komt zij met haast
bij de koning binnen
en stelt haar vraag; ze zegt:
ik wil dat u mij onmiddellijk geeft, op een bord,
het hoofd van Johannes de Doper!
| |
| 26 |
De koning wordt zeer bedroefd,
maar vanwege zijn bezweringen
en hen die aanliggen,
wil hij haar niet afwijzen.
| |
| 27 |
Meteen zendt de koning een lijfwacht uit
en draagt hem op om zijn hoofd te brengen.
Die gaat weg
en onthoofdt hem in de bewaking;
| |
| 28 |
hij brengt zijn hoofd, op een bord,
en geeft het aan het meisje,
en het meisje geeft het aan haar moeder.
| |
| 29 |
Zijn leerlingen horen ervan, komen,
halen zijn lijk op en leggen dat in een graf.
| |