| 21:8 |
Want de koning
weet zich veilig bij de Ene,- ✡
in de vriendschap van de Allerhoogste
wankelt hij niet.
| |
| 21:9 |
Te vinden weet uw hand
uw vijanden alle, ✡
uw rechterhand
vindt al wie u haten!
| |
| 21:10 |
Gij zet ze neer in een oven vol vuur;
op de tijd van uw verschijning
zal de Ene in zijn woede hen verslinden, ✡
een vuur zal hen verteren.
| |
| 21:11 |
Hun vrucht doet ge van de aarde teniet, ✡
weg uit de zonen van Adam
hun zaad!
| |
| 21:12 |
Want zij strekten over u kwaad uit, ✡
beraamden een plan,
maar vermogen niets.
| |
| 21:13 |
Want gij zet hen neer als een doelwit, ✡
zult uw touwen richten
op hun aanschijn.
| |
| 21:14 |
Verhef u, o Ene, in uw kracht!- ✡
laat ons zingen, bemusiceren
uw heldhaftig bestaan!
| |
| 22:1 |
Psalm 22 (21) • Deus, Deus meus. (Voor de koorleider, op
‘De hinde in het morgenrood’;
een musiceerstuk v. David.)
| |
| 22:2 |
Mijn God, mijn God,
waarom hebt ge mij verlaten, ✡
ver van mijn redding,
van de woorden die ik brul?
| |
| 22:3 |
‘O mijn God!’-
roep ik bij dag, gij antwoordt niet,- ✡
de nacht door,
maar tot stilte kom ik niet!
| |
| 22:4 |
Gij, Heilige, zijt het ✡
die zetelt
daar waar Israel u looft,
| |
| 22:5 |
bij u wisten onze vaderen zich veilig, ✡
zochten veiligheid
en gij deedt hen ontkomen;
| |
| 22:6 |
tot u schreeuwden zij
en vonden ontkoming, ✡
zochten veiligheid bij u,
werden niet beschaamd.
| |
| 22:7 |
En ik,- een worm, niets mans meer, ✡
de smaad van de mensen,
geminacht bij de manschap;
| |
| 22:8 |
al wie mij zien drijven met mij de spot, ✡
trekken met de lip,
schudden het hoofd.
| |
| 22:9 |
‘Die wentelde het op de Ene,
laat die zorgen voor uitkomst, ✡
hem ontrukken,-
hij heeft toch in hem behagen!’
| |
| 22:10 |
Ja, u trok mij uit de schoot, ✡
legde mij veilig
aan de borsten van mijn moeder.
| |
| 22:11 |
Op u ben ik geworpen
van de baarmoeder af, ✡
sinds mijn moeders schoot
zijt gij mijn God!
| |
| 22:12 |
Blijf dan niet ver van mij
nu benauwing te na komt, ✡
nu er niemand is die helpt!
| |
| 22:13 |
Omringd ben ik door troepen varren, ✡
Basans buffels sluiten mij in;
| |
| 22:14 |
ze sperden tegen mij open hun muil, ✡
een leeuw
verscheurend en brullend!
| |
| 22:15 |
Ik ben uitgegoten als water,
uit elkaar liggen
al mijn beenderen,
mijn hart lijkt geworden tot was, ✡
in mijn binnenste
gesmolten!
| |
| 22:16 |
Als een potscherf is verdroogd mijn kracht,
mijn tong aan mijn gehemelte gekleefd, ✡
in het stof des doods legt gij mij neer!
| |
| 22:17 |
Want omringd ben ik
door honden,
kwaadwilligen hebben met z’n allen
mij omsingeld, ✡
doorstoken
mijn handen en mijn voeten.
| |
| 22:18 |
Al mijn beenderen kan ik tellen; ✡
zij, zij kijken toe
en zien het met mij aan.
| |
| 22:19 |
Onder elkaar
verdelen zij mijn gewaden,- ✡
over mijn kleding
werpen zij het lot!
| |
| 22:20 |
Gij, Ene, blijf toch niet ver!,- ✡
o mijn sterkte,
haast u mij ter hulpe!
| |
| 22:21 |
Ontruk mijn ziel aan het zwaard, ✡
aan de hand van de hond
het enige dat ik heb!
| |
| 22:22 |
Red mij uit de muil van de leeuw, ✡
van de horens van de bizons!-
geef mij antwoord!
| |
| 22:23 |
Vertellen zal ik
uw naam aan mijn broeders, ✡
in de vergaderde schare zal ik u loven:
| |