Hij zei het en daar kwam de hondsvlieg, ✡
luizen
in heel hun gebied.

In plaats van regens gaf hij hun hagel, ✡
vuur en vlammen over hun land;

hij sloeg hun wijnstok en hun vijg, ✡
brak
het geboomte van hun gebied.

Hij zei het en daar kwam de sprinkhaan, ✡
de verslinder
niet te tellen:

alle groen op hun land vrat hij op, ✡
vrat weg
de vrucht van hun –rode– grond.

Hij sloeg in hun land
   al wat het eerst was geboren, ✡
het puik
van heel hun potentie.

Hen leidde hij uit, met zilver en goud, ✡
bij zijn stammen niemand die struikelde.

Egypte was verheugd dat zij vertrokken, ✡
want schrik voor hen had hen overvallen.

Hij spreidde een wolk uit als dekkleed, ✡
een vuur
tot verlichting des nachts.

Zij vroegen,- en komen deed hij kwakkels, ✡
met brood uit de hemel
heeft hij hen verzadigd;

hij opende een rots en wateren vloeiden, ✡
stroomden
door dorre streken als een rivier!

Want hij gedacht zijn heilige woord ✡
en Abraham, zijn dienaar;

en leidde zijn gemeente uit bij gejuich, ✡
zijn uitverkorenen
bij jubel.

De landen van volken gaf hij aan hen, ✡
zij erfden de arbeid van naties:

opdat zij zijn wetten bewaken
   en zijn onderrichtingen zullen houden,- ✡
alleluia!