| 31 |
Maar hun ogen worden geopend
en zij herkennen hem;
en het geschiedt:
hij wordt onzichtbaar voor hen.
| |
| 32 |
Zij zeggen tot elkaar:
was ons hart niet brandend in ons,
toen hij op de weg met ons sprak,
toen hij voor ons de Schriften opende?
| |
| 33 |
In datzelfde uur staan ze op
en keren terug naar Jeruzalem,
waar ze de elf en die bij hen zijn
verzameld vinden;
| |
| 34 |
die zeggen: de Heer is werkelijk opgewekt
en heeft zich laten zien aan Simon!
| |
| 35 |
En zij zetten alles uiteen van op de weg,
en hoe hij zich aan hen heeft laten kennen
in het breken van het brood.
| |
| 36 |
Maar terwijl zij over deze dingen spreken,
komt hijzelf in hun midden staan.
| |
| 37 |
Maar geschrokken en zeer bevreesd geworden
hebben ze gedacht een geest te aanschouwen.
| |
| 38 |
Hij zegt tot hen:
waarom zijt ge zo verward,
en waardoor klimmen overwegingen op
in uw hart?-
| |
| 39 |
ziet aan mijn handen en mijn voeten
dat ík het zelf ben;
betast me en ziet,
omdat een geest
geen vlees en beenderen heeft,
en zoals ge aanschouwt heb ik die wel!
| |
| 40 |
Terwijl hij dat zegt
toont hij hun de handen en de voeten.
| |
| 41 |
Maar als zij vanwege de vreugde
het nog niet geloven en verwonderd zijn,
zegt hij tot hen: hebt ge hier iets te eten?
| |
| 42 |
Maar zij geven hem
een moot gebakken vis.
| |
| 43 |
Hij neemt die aan
en eet hem voor hun aanschijn op.
| |
| 44 |
Maar dan zegt hij tot hen:
dit zijn mijn uitspraken die ik tot u zei
toen ik nog met u samen was:
‘alles wat over mij geschreven staat
in de Wet van Mozes en in de profeten
en de psalmen, moet worden vervuld!’
| |
| 45 |
Dán opent hij hun verstand
om de Schriften te begrijpen.
| |
| 46 |
En hij zegt tot hen:
zó staat geschreven,
dat de Gezalfde moet lijden
en ten derden dage opstaan uit de doden,
| |
| 47 |
en in zijn naam
moet omkeer gepredikt worden
tot vergeving van zonden,
aan alle volkeren;
beginnend bij Jeruzalem
| |
| 48 |
zijt gíj hiervan getuigen;
| |
| 49 |
en zie, ík zend over u uit
wat mijn Vader heeft aangekondigd;
maar gij, zet u neer in de stad
totdat ge met kracht van omhoog
wordt bekleed!
| |
| 50 |
Maar hij leidt hen naar buiten tot bij Betanië;
hij heft zijn handen op en zegent hen.
| |
| 51 |
En het geschiedt: terwijl hij hen zegent
neemt hij afstand van hen,-
hij is omhooggedragen naar de hemel.
| |
| 52 |
En zij brengen hem hulde en
keren terug naar Jeruzalem, in grote vreugde.
| |
| 53 |
Ze zijn aldoor in het heiligdom geweest,
God gezegend.
| |