Zoeken in de Naardense Bijbel

Instellingen

91	Leefregels van u, daarvoor staan zij heden, ✡ want in alles zijn zij u dienstbaar.	Psalmen 119 Literatuur bij Psalmen
92	Lag niet in uw onderricht mijn verkwikking, ✡ dan was ik verloren in mijn ellende.
93	Levenslang, ja eeuwig zal ik uw orders niet vergeten, ✡ want door hen hebt gij mij doen leven.
94	’k Lever mij uit aan u: o, red mij!- ✡ want uw orders heb ik gezocht!
95	Loerden boosdoeners op mijn teloorgang, ✡ uw overeenkomsten wil ik verstaan.
96	Ligt, zo zag ik, voor elk geheel er een einde, ✡ uw gebod is wijdreikend, onbegrensd! Mem. Quomodo dilexi.
97	Mij is zo lief geworden uw Wet, ✡ heel de dag is zij mijn overpeinzing.
98	Meer dan mijn vijanden zijn, maakt uw gebod mij wijs, ✡ want voor eeuwig is het bij mij.
99	Meer dan al mijn leermeesters verwierf ik inzicht, ✡ want uw overeenkomsten waren mij tot overpeinzing.
100	Meer dan grijsaards kwam ik tot verstaan, ✡ omdat ik uw orders heb gehouden.
101	Mijn voeten weerde ik van elk pad van kwaad, ✡ om uw woorden te bewaken.
102	Mijn weg is van uw regels niet geweken, ✡ want gij hebt ze mij gewezen.
103	Mijn gehemelte waren uw toezeggingen zoeter ✡ dan honing was voor mijn mond!
104	Mij schonken uw orders verstand, ✡ daarom ben ik ieder leugenpad gaan haten. Nun. Lucerna pedibus meis.
105	Naar waar mijn pad voert is uw woord mij een licht, ✡ een lamp voor mijn voeten.
106	Nu ik het heb gezworen zal ik het gestand doen: ✡ te bewaken uw regels, zo rechtvaardig.
107	Nu ik ten zeerste ben gebogen, ✡ Ene, doe mij leven, naar uw woord.
108	Neem toch, Ene, de geloften van mijn mond in welbehagen aan, ✡ wil mij uw regels leren.
109	Nooit heb ik uw onderricht vergeten, ✡ al lag mijn ziel mij voortdurend los in de hand.
110	Nooit ben ik weggedoold van wat gij hebt verordend, ✡ al legden boosdoeners mij een strik.
111	Nu zijn uw overeenkomsten mijn erfdeel voor eeuwig, ✡ ja, zij zijn de blijdschap van mijn hart.
112	Neigde ik mijn hart om uw inzettingen te doen, ✡ voor eeuwig is er loon. Samech. Iniquos odio.
113	Onvaste mensen ben ik gaan haten, ✡ uw onderricht kreeg ik lief.
114	Op uw woord bleef ik wachten: ✡ mijn verberging, mijn schild waart gij.
115	O kwaadstichters, gaat van mij heen, ✡ ik wil houden de geboden van mijn God!
116	Ondersteun mij, naar uw toezegging, en ik zal leven, ✡ beschaam mij in mijn verwachting niet!
117	Onderstut mij, en ik zal gered zijn,- ✡ worden verkwikt door uw inzettingen voortdurend.
118	Ontduikers van uw inzettingen veracht gij: ✡ niets dan leugen is hun sluwheid.
119	Op alle bozen der aarde zult ge neerkijken als uitschot; ✡ eens te meer kreeg ik uw overeenkomsten lief.
120	Om schrik voor u sidderde mijn vlees, ✡ voor uw regels kreeg ik ontzag! Ain. Feci iudicium.