| 10:12 |
Sta op, Ene,
God, hef op uw hand, ✡
wil gebukten niet vergeten!
| |
| 10:13 |
Hoe heeft zo’n booswicht
God kunnen honen?- ✡
hij heeft in zijn hart gezegd:
‘jij zult nergens naar zoeken!’
| |
| 10:14 |
Maar u zag het,
ja u, ellende en onheil zag u
om het te wegen in uw hand.
Toeverlaat werd u voor de zwakke, ✡
een wees,
gijzelf zijt zijn helper geworden!-
| |
| 10:15 |
breek de arm van een booswicht. ✡
Wie kwaad doet:
zoek zijn boosheid op,
dan is zij nergens meer te vinden!
| |
| 10:16 |
De Ene is koning
voor eeuwig en immer, ✡
volkeren zijn verdwenen
uit zijn land!
| |
| 10:17 |
Zeker hebt gij, Ene,
het verlangen van gebukten gehoord, ✡
bevestig hun hart,
merk op met uw oor!-
| |
| 10:18 |
om recht te doen wees en vertrapte,
dat men het nooit meer waagt ✡
een mensje op te jagen
uit het land!
| |
| 11:1 |
Psalm 11 (10) • In Domino confido. (Voor de koorleider,
v. David.)
Bij de Ene vond ik toevlucht,
hoe kunt ge dan zeggen tot mijn ziel: ✡
‘vogeltjes,
vlieg naar jullie berg!’
| |
| 11:2 |
Zeker, ziedaar de bozen,
zij leggen een boog aan,
staan gereed met de pijl op de pees,- ✡
om in het donker te richten
op de oprechten van hart.
| |
| 11:3 |
Zeker, de grondslagen scheuren,- ✡
een rechtvaardige,
wat heeft hij bereikt?
| |
| 11:4 |
Maar de Ene in zijn heilige tempel,
de Ene in de hemelen op zijn troon:
zijn ogen aanschouwen, ✡
zijn wimpers keuren de zonen van Adam.
| |
| 11:5 |
De Ene,- een rechtvaardige keurt hij,
een booswicht
en een minnaar van geweld ✡
heeft zijn ziel altijd gehaat.
| |
| 11:6 |
Over bozen laat hij regenen
kolen vuur en zwavel; ✡
een geestesstorm woestijnwind
is het deel huns bekers.
| |
| 11:7 |
Want de Ene, een rechtvaardige,
heeft al wat rechtvaardig is lief; ✡
wie oprecht is,-
zij aanschouwen zijn aanschijn!
| |
| 12:1 |
Psalm 12 (11) • Salvum me fac. (Voor de koorleider, op de achtste;
een musiceerstuk v. David.)
| |
| 12:2 |
Breng redding, Ene,
want met vroomheid is het uit, ✡
ja onder Adams zonen
zijn getrouwen dun gezaaid!
| |
| 12:3 |
Van man tot makker praten ze over niets,
hun lippen gladgeschoren, ✡
hart zus en hart zo gaat hun praat.
| |
| 12:4 |
De Ene snijdt uit:
alle lippen gladgeschoren, ✡
de tong
die nu nog grote praatjes heeft,
| |
| 12:5 |
van hen die zeiden: met onze tong
zullen wij de held zijn,
onze lippen met ons, ✡
wie is ons de baas!
| |
| 12:6 |
Uit het geweld over gebukten,
uit het zuchten van armen
zal ik nu opstaan, zegt de Ene, ✡
zet ik in vrijheid
wie men uitfluit!
| |
| 12:7 |
Woorden van de Ene
zijn woorden glaszuiver,
zilver gesmolten
in een smeltkroes in de aarde, ✡
gelouterd
zevenmaal.
| |
| 12:8 |
Gij, Ene, wilt hen bewaken, ✡
zult ons hoeden
voor dit geslacht voor eeuwig;
| |
| 12:9 |
terwijl rondom
boosdoeners hun gang gaan ✡
en gemeenheid zich breed maakt
bij Adams zonen.
| |
| 13:1 |
Psalm 13 (12) • Usquequo. (Voor de koorleider,
een musiceerstuk v. David.)
| |
| 13:2 |
Tot wanneer, Ene,
vergeet ge mij blijvend?- ✡
tot wanneer!-
verbergt ge voor mij uw aanschijn?
| |
| 13:3 |
Tot wanneer draag ik plannen
moederziel alleen,
verdriet in mijn hart overdag?- ✡
tot wanneer!-
verheft zich over mij mijn vijand?
| |
| 13:4 |
Kijk toch; antwoord mij, Ene, mijn God, ✡
verlicht mijn ogen,
dat ik niet inslaap in de dood;
| |
| 13:5 |
dat mijn vijand niet zal zeggen:
‘ik heb hem overmocht!’, ✡
mijn benauwers niet zullen juichen
omdat ik wankel.
| |
| 13:6 |
Maar ik, ik weet mij in uw vriendschap zeker,
mijn hart zal juichen
om uw redding!-
ik zal zingen voor de Ene, ✡
omdat hij mij zo weldeed!
| |
| 14:1 |
Psalm 14 (13) • Dixit insipiens. (Voor de koorleider,
v. David.)
Dwaas geworden zei er een met heel zijn hart:
geen God is ons gebleven!- ✡
ze stichten verderf,
maken een gruwel van elke daad,
geen is er die goed doet!
| |