Als een volmaakte wil ik horen bij hem, ✡
worden bewaard
voor onrecht van mijn kant.

De Ene gaf mij terug
   naar mijn gerechtigheid, ✡
naar de reinheid van mijn handen
hem voor ogen.

Met een vriend sluit gij vriendschap, ✡
met een kerel volmaakt
zijt gij volmaakt.

Met een reine
betoont gij u rein, ✡
en met een draaier
slingert gij ook.

Want zo zijt gij:
   een gemeenschap gebogen redt gij uit, ✡
en ogen hovaardig slaat gij neer.

Want gij zijt het
   die mijn lamp weer licht geeft, ✡
de Ene, mijn God,
klaart mijn duisternis op.

Want met u neem ik een horde, ✡
met mijn God
spring ik over een muur.

Hij, God, volmaakt is zijn weg,
   wat de Ene zegt is gelouterd, ✡
een schild is hij
voor al wie toevlucht zoeken bij hem.

Ja, wie mag God heten buiten de Ene,- ✡
wie is een Rots
dan alleen onze God?

De God die mij omgordt met macht, ✡
hij geeft volmaaktheid aan mijn weg.

Hij maakt mijn voeten als hinden, ✡
op bergkammen
doet hij mij staan.

Die mijn handen geleerd heeft te strijden, ✡
mijn armen
te spannen de bronzen boog.

Gij geeft mij het schild dat mij redt,
   uw rechterhand ondersteunt mij, ✡
uw wekroep maakt mij sterk!

Mijn tred onder mij verruimt ge, ✡
mijn enkels
verslappen niet.

Ik jaag mijn vijanden na en haal ze in, ✡
ik keer niet om
tot ik ze heb verdaan.

Die ik brak zijn onmachtig tot opstaan, ✡
zijn gevallen
onder mijn voeten.

Gij omgordt mij met macht voor de strijd, ✡
mijn tegenstanders
dwingt gij onder mij op de knieën.

Mijn vijanden
gaaft ge mij bij de nek, ✡
mijn haters,
gij doet ze teniet.

Zij roepen om hulp, maar geen redder,- ✡
tot de Ene,
maar hij antwoordde hun niet.

Ik maal ze fijn,
als stof op het aanschijn van de wind, ✡
als vuil van de straten ruim ik ze op.

Gij doet mij ontkomen
   uit de twisten van een manschap,
   gij maakt mij tot een hoofd van volkeren, ✡
een gemeenschap die ik niet kende
zal mij dienen.

Zo snel als een oor hoort
   zullen ze naar mij horen, ✡
de zonen van een vreemde
zullen tegen mij liegen om vrede.

De zonen van een vreemde
   zullen verwelken, ✡
sidderend
uit hun burchten verdwijnen.

Leve de Ene, gezegend mijn Rots: ✡
hoog verheven
de God van mijn redding!

De Godheid
die mij wraak gaf, ✡
hij drijft manschappen voort, mij onderhorig!

Die mij doet ontkomen
aan mijn vijanden,
boven mijn tegenstanders mij verhief, ✡
aan een man van geweld
zal hij mij ontrukken.

Daarom, Ene,
   zal ik u danken onder de volken, ✡
musiceren voor uw naam!

Die grote reddingen brengt aan zijn koning,
   en vriendschap bewijst aan zijn gezalfde, ✡
aan David en zijn zaad,
tot eeuwig toe.

Psalm 19 (18) • Cœli enarrant. (Voor de koorleider,
een musiceerstuk v. David.)

Zoals de hemelen
verhalen de glorie van God, ✡
en het gewelf meldt
wat zijn handen maken;