| 2:1 |
Hij zegt tot mij:
mensenzoon, sta op je voeten,
dan zal ik met je spreken!
|
| 2:2 |
Er komt geestesadem tot mij
zodra hij tot mij heeft gesproken
en doet mij op mijn voeten staan;
ik hoor
hem die tot mij spreekt.
•
|
| 2:3 |
Hij zegt tot mij:
mensenzoon,
ik zend jou tot de zonen Israëls,
tot de volksstammen van de afvalligen;
die van mij afvallig zijn geworden;
zij en hun vaderen
hebben zich tegen mij misgaan
tot op deze huidige dag;
|
| 2:4 |
de zonen zijn
hard van gelaat en verstokt van hart,
en tot hen zend ik jou;
zeggen zul je tot hen:
zo heeft gezegd mijn Heer, de Ene!-
|
| 2:5 |
en zij, of ze nu horen of dat nalaten,
want een weerspannig huisgezin zijn zij:
zij zullen weten
dat er een profeet in hun midden is geweest!-
•
|
| 2:6 |
en jij, mensenzoon, vrees niet voor hen
en wees voor hun uitspraken niet bevreesd;
al omringen jou netels en doornen
en zit je neer tussen de schorpioenen,-
voor hun uitspraken hoef je niet te vrezen
en raak van hun aanschijn niet ontzet,
want een weerspannig huis zijn zij;
|
| 2:7 |
mijn uitspraken zul je tot hen spreken,
of ze nu horen of dat nalaten;
want weerspannig zijn zij!-
•
|
| 2:8 |
maar jij, mensenzoon,
hoor wat ik uitspreek tot jou,
wees niet zo weerspannig
als dat weerspannig huisgezin;
sper je mond open
en eet
dat wat ik je geef!
|
| 2:9 |
Ik zie toe,
en ziedaar een hand, uitgestrekt naar mij;
en zie, daarin de rol van een boekrol.
|
| 2:10 |
Hij spreidt haar voor mijn aanschijn uit,
en zij is van voren
en van achteren beschreven;
geschreven staat op haar:
klaagliederen, gezucht en wee-geroep.
•
|
| Lees hoofdstuk 1 | Lees hoofdstuk 3 |