| 31:1 |
Het geschiedt
in het elfde jaar,
in de derde, op de eerste na nieuwemaan:
geschied is het spreken van de Ene
aan mij om te zeggen:
|
| 31:2 |
mensenzoon,
zeg tot Farao, de koning van Egypte,
en tot zijn menigte:
met wie ben jij in je grootheid te vergelijken?-
|
| 31:3 |
zie, Asjoer was een ceder op de Libanon,
schoon van takken, van loof schaduwrijk
en hoog van stam;
tussen wolkentwijgen
is zijn kruin gegroeid;
|
| 31:4 |
waterstromen hadden hem groot gemaakt,
een oervloed heeft hem opgeheven;
met haar rivieren
heeft zij gestroomd rondom zijn plantplek,
haar geulen heeft zij laten reiken
tot alle bomen op het veld;
|
| 31:5 |
zodoende is zijn stam hoger geworden
dan alle bomen op het veld;
talrijk werden zijn takken
en lang werden zijn twijgen
van de overvloed van water
toen hij opschoot;
|
| 31:6 |
op zijn takken nestelden
alle vogels van de hemel,
onder zijn twijgen baarden ze,
al wat in wild leeft op het veld;
in zijn schaduw zaten ze
allen, vele volkeren;
|
| 31:7 |
hoe groter hij werd hoe mooier,
zo lang werden zijn takken,-
want zijn wortel groeide daarheen
waar water in overvloed was;
|
| 31:8 |
ceders in de tuin van God
evenaarden hem niet,
cipressen waren niet te vergelijken
met zijn takken,
er zijn geen platanen geweest
als zijn twijgen;
al het geboomte in de tuin van God
was niet met hem te vergelijken
in zijn schoonheid;
|
| 31:9 |
heel mooi heb ik hem gemaakt
met die overvloed van zijn takken;
alle bomen van Eden werden jaloers
daar in de tuin van God;
••
|
| 31:10 |
daarom,
zó heeft gezegd mijn Heer, de Ene:
omdat
hij met zijn stam zo de hoogte inging,-
hij zijn kruin de ruimte gaf
tot tussen wolkentwijgen
en zijn hart zich verhief
omdat hij zo hoog was,
|
| 31:11 |
gaf ik hem
in de hand van een heerser over volkeren;
die zou zijn daad aan hem doen,
om zijn boosaardigheid
heb ik hem verdreven;
|
| 31:12 |
vreemden, de tiranniekste der volkeren,
hakten hem om
en legden hem plat;
over de bergen en in alle dalen
zijn zijn takken gevallen
en zijn twijgen braken af
in alle ravijnen der aarde,
uit zijn schaduw daalden af
alle volkeren der aarde
en lieten hem waar hij lag;
|
| 31:13 |
op zijn gevelde stam gingen wonen
alle vogels van de hemel;
tussen zijn twijgen leefde voortaan
al wat in het wild leeft op het veld,-
|
| 31:14 |
met het doel
dat nooit hoogmoedig worden om hun stam
alle bomen aan het water,
zij hun kruin niet vrij spel geven
tot tussen wolkentwijgen
en bij hen in hun hoogmoed niet blijven staan
allen die water drinken;
want allen zijn zij prijsgegeven aan de dood,
op naar het onderaardse land,
tussen de mensenzonen
op naar wie neergedaald zijn in de put!
••
|
| 31:16 |
door het geluid van zijn val
heb ik volkeren laten sidderen
toen ik hem liet neerdalen ter helle
bij hen die al neergedaald waren
in de put;
zo werden in het onderaardse land getroost
alle bomen van Eden,
de uitgelezenste en beste van de Libanon
die alle water dronken;
|
| 31:15 |
Zo heeft gezegd
mijn Heer, de Ene:
op de dag dat hij neerdaalde ter helle* Letterlijk: in het schimmenrijk.
liet ik rouwen,
dekte ik om hem de oervloed af,
hield ik haar rivieren tegen
en kwam aan die overvloed
aan water een einde;
om hem hulde ik de Libanon in zwart,
om hem versmachtten
alle bomen van het veld;
|
| 31:17 |
ook zij
waren met hem neergedaald ter helle
naar wie doorboord zijn door het zwaard;
als zijn sterke arm zaten zij in zijn schaduw
te midden der volkeren;
|
| 31:18 |
met wie ben je te vergelijken in kracht,
in glorie en grootheid
onder de bomen van Eden?-
toch zul je met de bomen van Eden
moeten afdalen
naar het onderaardse land,
te midden van onbesnedenen
zul je daar liggen
met wie doorboord zijn door het zwaard;
dat is Farao en heel zijn menigte,
is de tijding van mijn Heer, de Ene.
••
|
| Lees hoofdstuk 30 | Lees hoofdstuk 32 |