| 11:1 |
Toen Israël nog jong was
kreeg ik hem lief,-
uit Egypte heb ik mijn zoon geroepen.
|
| 11:2 |
Maar zij hebben tot hén geroepen,-
zo zijn zij van mijn aanschijn
weggelopen, zij,
aan de baäls zijn ze gaan offeren,
voor snijbeelden gaan wieroken;
|
| 11:3 |
ik, ik heb Efraïm op de voeten gezet,
en hen op mijn armen genomen,-
maar zij hebben nooit willen weten
wat ik deed voor hun genezing.
|
| 11:4 |
Aan menselijke snoeren
trok ik hen voort,
aan koorden van liefde;
ik was voor hen als
wie een zuigeling optillen tegen hun wang,
ik boog mij over hem heen,
ik gaf hem te eten.
|
| 11:5 |
Hij zal niet terugkeren
naar het land Egypte,
Asjoer, dát wordt zijn koning,-
omdat zij geweigerd hebben
zich te bekeren.
|
| 11:6 |
Een zwaard zal door zijn steden zwieren,
aan zijn zwetsers een eind maken
en ze verteren,-
vanwege hun beraadslagingen.
|
| 11:7 |
Gemeente van mij!-
ze hebben zich opgehangen
aan hun afkeer van mij;
al roepen ze naar boven,
eensgezind, hij zal hen niet verheffen!
|
| 11:8 |
Maar hoe
kán ik je prijsgeven, Efraïm,
kan ik jou uitleveren, Israël;
hoe kan ik je prijsgeven als Adama,
je neerzetten als Tsevojiem?-
mijn hart zal zich in mij omdraaien,
eensgezind
zullen mijn barmhartigheden zich roeren.
|
| 11:9 |
Ik zal niet doen naar de gloed
van mijn toorn,
ik zal niet terugkeren en
Efraïm verderven;
want een Godheid ben ik
en geen mens,
in je midden een Heilige;
ik zal in de stad niet komen!
|
| 11:10 |
Zullen ze achter de Ene aangaan,
als een leeuw zal hij brullen;
wanneer hij brult
zullen zonen bevend komen
uit het westen;
|
| 11:11 |
ze zullen bevend als een vogel
komen uit Egypte,
als een duif uit het land van Asjoer;
ik zal hen laten zetelen in hun huizen!-
is de tijding van de Ene.
••
|
| Lees hoofdstuk 10 | Lees hoofdstuk 12 |