| 104:1 |
Psalm 104 (103) • Benedic, anima mea. Zegen, mijn ziel,
de Ene,- Ene, mijn God, gij zijt zeer groot, ✡
met glans en luister hebt gij u bekleed;
|
| 104:2 |
gehuld in licht als een mantel, ✡
gij die hemelen uitspreidt
als een weefdoek;
|
| 104:3 |
die zijn opperzalen
zoldert op de wateren,
die wolken maakt tot zijn wagen, ✡
die wandelt
op de vleugels van een stormwind;
|
| 104:4 |
die stormwinden maakt tot zijn boden, ✡
tot zijn helpers
een laaiend vuur;
|
| 104:5 |
hij grondvestte de aarde
op haar fundamenten,- ✡
zij wankelt niet,
eeuwig en altijd!-
|
| 104:6 |
met de oervloed hebt ge
als met een kleed hem bedekt, ✡
wateren bleven staan
boven de bergen;
|
| 104:7 |
zij vluchtten weg voor uw dreigen, ✡
voor de stem van uw donder
vloden zij verward;
|
| 104:8 |
bergen verrezen, kloven daalden neer, ✡
naar het oord
dat gij voor hen had gegrondvest;
|
| 104:9 |
een grens hebt gij gesteld,
die steken ze niet over, ✡
ze keren niet weer
om de aarde te bedekken!
|
| 104:10 |
Gij zendt waterwellen
uit door beddingen, ✡
tussen bergen
gaan zij voort;
|
| 104:11 |
zij drenken al wat leeft op de velden, ✡
wilde ezels breken zo hun dorst;
|
| 104:12 |
bij hen wonen de vogels van de hemel, ✡
tussen takken
geven zij hun stem.
|
| 104:13 |
Die bergen drenkt vanuit zijn opperzalen,- ✡
met de vrucht van uw daden
verzadigt gij de aarde;
|
| 104:14 |
die gras doet spruiten voor het gedierte
en groen voor het dienstwerk van de mens, ✡
om brood voort te brengen
uit de aarde,
|
| 104:15 |
en wijn,
die het hart van een mensje verheugt,
om een aanschijn te doen blinken
meer dan van olie; ✡
terwijl brood
het mensenhart ondersteunt.
|
| 104:16 |
Verzadigd worden
de bomen van de Ene, ✡
Libanons ceders
die hij heeft geplant,
|
| 104:17 |
waar nestelen de tsjilpers, ✡
de vroomvogel
in de toppen haar huis heeft,-
|
| 104:18 |
hoge bergen zijn voor de klimmers, ✡
steenrotsen
als toevlucht voor de klipdassen.
|
| 104:19 |
Hij maakte een maan
voor tijden van samenkomst, ✡
een zon
die weet hoe laat hij moet thuiskomen.
|
| 104:20 |
Gij zet duisternis in en het wordt nacht, ✡
waarin rondwaart
al wat leeft in het woud:
|
| 104:21 |
de leeuwenwelpen brullend ten roof, ✡
om hun eten te vragen van God!-
|
| 104:22 |
gaat stralen de zon: zij worden verzameld, ✡
in hun holen
vlijen zij zich neer!-
|
| 104:23 |
en Adam tijgt naar zijn arbeid, ✡
naar zijn dienstwerk tot aan de avond!
|
| 104:24 |
Hoe vele zijn uw daden, Ene,
alles hebt ge met wijsheid gedaan, ✡
vol is de aarde
van uw verwerf!-
|
| 104:25 |
en dan de zee: groot en wijd als uw handen,-
en daarin rondkruipsel niet te tellen, ✡
levende wezens, kleine
en grote bijeen;
|
| 104:26 |
daar varen schepen,- ✡
en de leviatan,
die gij hebt geformeerd
om met hem te spelen;
|
| 104:27 |
van u verwachten zij alle ✡
dat gij hun te eten geeft op z’n tijd;
|
| 104:28 |
gij geeft aan hen en zij vergaren, ✡
gij opent uw hand,
zij worden verzadigd van wat goed is;
|
| 104:29 |
verbergt ge uw aanschijn,
dan zijn zij verbijsterd,-
onttrekt ge hun de adem, zij smoren, ✡
tot het stof dat ze waren keren ze weer;
|
| 104:30 |
maar zendt gij uw adem,
zij worden herschapen, ✡
nieuw maakt gij
het aanschijn van de –rode– grond!
|
| 104:31 |
Zij de glorie van de Ene voor eeuwig, ✡
moge de Ene zich in zijn daden verheugen!–
|
| 104:32 |
die de aarde aankijkt en zij beeft, ✡
naar de bergen reikt en zij roken!
|
| 104:33 |
In mijn leven zal ik zingen voor de Ene, ✡
musiceren voor mijn God terwijl ik nog ben;
|
| 104:34 |
hem behage mijn misbaar, ✡
en ik,
ik zal mij verheugen in de Ene!
|
| 104:35 |
Dat zondaars van de aarde verdwijnen, ✡
en boosdoeners: dat er geen meer is!
Zegen, mijn ziel, de Ene,- ✡
alleluia!
|
| Lees hoofdstuk 103 | Lees hoofdstuk 105 |