Psalmen

Psalm 137 (136) • Super flumina. Aan Babels rivieren,
daar zaten wij neer, ja weenden, ✡
als wij dachten
aan Sion.

Aan de wilgen die daar staan ✡
hebben wij onze harpen
gehangen.

Want daar vroegen ons onze kerkeraars
de woorden van een zang,
onze folteraars vreugde: ✡
‘zingt voor ons
een zang van Sion!’

Hoe
zouden wij zingen het gezang van de Ene, ✡
op de
–rode– grond van een vreemde?

Als ik jou, Jeruzalem, ooit vergeet, ✡
vergete mijn rechterhand mij!

Kleve aan mijn gehemelte mijn tong
   als ik jou niet gedenk,-
als ik Jeruzalem niet hooghoud ✡
boven
de top van mijn vreugde!

Blijf, Ene,
aan de zonen van Edom indachtig
die dag voor Jeruzalem dat ze zeiden:
‘leg bloot, leg bloot, ✡
tot op
het fundament met haar!’

Dochter van Babel,
verwoestende furie,
zalig wie zal vergelden aan jou ✡
je wandaad,
door jou begaan aan ons!

Zalig wie grijpt
en verplettert jouw zuigelingen ✡
tegen de Steenrots!