| 27:1 |
Het geschiedt dat Isaak oud is geworden
en zijn ogen worden te bleek
om te kunnen zien;
hij roept
Esau, zijn grootste zoon,
en zegt tot hem: mijn zoon!,
en die zegt tot hem: hier ben ik!
|
| 27:2 |
En hij zegt:
ziehier toch, ik ben oud geworden,
ik ken de dag van mijn dood niet;
|
| 27:3 |
welnu, pak toch je spullen op,
je pijlkoker en je boog,-
trek uit te velde
en jaag voor mij een stuk jachtwild;
|
| 27:4 |
maak mij een smakelijk maal
zoals ik er van houd:
laat het tot mij komen en ik zal eten,
opdat mijn ziel je zal zegenen
voordat ik sterf!
|
| 27:5 |
Rebekka is toehoorster
bij het spreken van Isaak
tot zijn zoon Esau;
Esau gaat het veld in
om een stuk jachtwild te jagen
en er mee thuis te komen.
|
| 27:6 |
Rebekka heeft gezegd
tot haar zoon Jakob, ze zegt:
ziehier, ik heb je vader horen
spreken tot je broer Esau, en hij zei:
|
| 27:7 |
‘kom naar mij toe met een stuk jachtwild
en maak er een smakelijk maal van,
dan zal ik eten,-
en ik zal je zegenen
voor het aanschijn van de Ene
in het aanschijn van mijn dood!’-
|
| 27:8 |
welnu, mijn zoon, hoor naar mijn stem,
voor wat ik je ga gebieden!-
|
| 27:9 |
ga toch naar het wolvee,
neem voor mij van daar mee
twee goede geitenbokjes;
dan maak ik daarvan een smakelijk maal
voor je vader,
zoals hij ervan houdt;
|
| 27:10 |
daarmee moet je tot je vader komen,
en hij zal eten:
omwille daarvan dat hij jou zal zegenen
in het aanschijn van zijn dood!
|
| 27:11 |
Jakob zegt
tot zijn moeder Rebekka:
ziehier, mijn broeder Esau is een harig man
en ik ben een glad man:
|
| 27:12 |
misschien zal vader mij betasten
en wezen zal ik dan in zijn ogen
als een die de gek met hem steekt:
doen komen zal ik over mij vervloeking
en geen zegen!
|
| 27:13 |
Maar zijn moeder zegt tot hem:
over mij die vervloeking van jou, mijn zoon!-
echt, hoor naar mijn stem,
ga en neem het voor mij mee!
|
| 27:14 |
Hij gaat, neemt ze mee
en komt er mee bij zijn moeder;
zijn moeder maakt een smakelijk maal,
zoals zijn vader ervan houdt.
|
| 27:15 |
Dan neemt Rebekka
de gewaden van Esau,
haar grootste zoon,- de kostbaarste
die er bij haar in huis waren,
en trekt ze Jakob, haar kleinste zoon, aan.
|
| 27:16 |
De huiden
van de geitenbokjes
heeft ze over zijn handen getrokken,-
en over het gladde deel van zijn hals.
|
| 27:17 |
Ze geeft het smakelijke maal en het brood
dat ze heeft klaargemaakt
haar zoon Jakob in de hand.
|
| 27:18 |
Hij komt binnen bij zijn vader en zegt
‘vader’,
en die zegt: hier ben ik,
wie ben jij, mijn zoon?
|
| 27:19 |
Dan zegt Jakob tot zijn vader:
ik ben Esau, je eersteling,
gedaan heb ik
zoals je tot mij hebt gesproken;
richt je toch op, ga zitten
en eet van mijn jachtbraad
opdat je ziel mij kan zegenen!
|
| 27:20 |
Isaak zegt tot zijn zoon:
wat heb je dit haastig gevonden,
mijn zoon!-
en hij zegt:
omdat de Ene, uw God, het zo liet treffen
voor mijn aanschijn!
|
| 27:21 |
Dan zegt Isaak tot Jakob:
treed toch nader, ik wil je betasten,
mijn zoon:
of jij hier mijn zoon Esau bent of niet!
|
| 27:22 |
Jakob treedt nader tot Isaak, zijn vader,
en die betast hem;
hij zegt: de stem is de stem van Jakob,
maar de handen zijn Esaus handen!
|
| 27:23 |
Hij heeft hem niet herkend,
want zijn handen zijn geweest
als de handen van Esau, zijn broer: harig;
en hij zegent hem.
|
| 27:24 |
En hij zegt:
jij hier bent mijn zoon Esau?-
en hij zegt ‘dat ben ik!’
|
| 27:25 |
Hij zegt:
breng het mij nader, dan kan ik eten van het
jachtwild van mijn zoon,
zodat mijn ziel je kan zegenen!
Hij brengt het hem nader en hij eet;
ook komt hij tot hem met wijn en hij drinkt.
|
| 27:26 |
Dan zegt Isaak, zijn vader, tot hem:
treed toch nader en kus mij, mijn zoon!
|
| 27:27 |
Hij treedt nader en kust hem,
en hij ruikt de reuk van zijn gewaden
en zegent hem;
hij zegt:
zie aan, de reuk van mijn zoon
is als de reuk van een veld
dat de Ene heeft gezegend!-
|
| 27:28 |
geve God jou
van de dauw van de hemelen en
van het vette van het aardland,
én overvloed van koren en most!-
|
| 27:29 |
gemeenschappen zullen je dienen
en stammen zullen voor je buigen,
word je broeders de baas,
laten voor jou buigen
de zonen van je moeder;
wie jou vervloekt zij vervloekt,
wie jou zegent gezegend!
|
| 27:30 |
En het geschiedt:
met dat Isaak voleindigd heeft
Jakob te zegenen
en het geschiedt
dat Jakob maar net is weggegaan
van het aanschijn van zijn vader Isaak,-
is zijn broer Esau
thuisgekomen van de jacht.
|
| 27:31 |
Ook hij maakt er een smakelijk maal van
en komt ermee bij zijn vader;
hij zegt tot zijn vader:
laat mijn vader opstaan en eten
van het jachtbraad van zijn zoon,
opdat je ziel mij zal zegenen!
|
| 27:32 |
Dan zegt Isaak, zijn vader, tot hem:
wie ben jij?-
en hij zegt:
ik ben je zoon, je eersteling, Esau!
|
| 27:33 |
Dan begint Isaak te beven,
een beven zeer groot;
hij zegt:
wie dan toch is
hij die het jachtwild heeft gejaagd
en er mee bij mij kwam
zodat ik van alles at voordat jij kwam,
en hém zegende?-
en gezegend zal hij ook wórden!
|
| 27:34 |
Als Esau de woorden van zijn vader hoort
begint hij te schreeuwen, een schreeuwen
zeer groot en bitter;
en hij zegt tot zijn vader
zégen mij, óók míj, mijn vader!
|
| 27:35 |
Die zegt:
je broer is binnengekomen met bitter bedrog
en nam jouw zegen weg!
|
| 27:36 |
Hij zegt:
heeft men als naam van hem niet geroepen:
Jakob,- ‘hij licht de hiel’?
hij heeft mij nu beide keren de hiel gelicht:
mijn eerstelingsrecht heeft hij genomen
en zie, nu heeft hij mijn zegen meegenomen!
Hij zegt:
heb je geen zegen voor míj terzijde gelegd?
|
| 27:37 |
Isaak antwoordt en zegt tot Esau:
ziehier, als gebieder
heb ik hem over jou gesteld, al zijn broeders
heb ik hem gegeven als dienaars
en met koren en most
heb ik hem ondersteund;
voor jou dus:
wát kan ik doen, mijn zoon?
|
| 27:38 |
Dan zegt Esau tot zijn vader:
is dat de enige zegen die je had, vader?
zegen mij, ook mij, mijn vader!-
Esau verheft zijn stem en weent.
|
| 27:39 |
Dan antwoordt Isaak, zijn vader,
en zegt tot hem:
ziedaar,
ver van het vette der aarde zal je zetel wezen,
ver van de dauw des hemels van boven;
|
| 27:40 |
op je zwaard zul je leven
en je broer zul je dienen;
maar het zal geschieden:
zodra je heen en weer beweegt
zul je zijn juk afschudden van je hals!
|
| 27:41 |
Esau is des duivels over Jakob
om de zegen
waarmee zijn vader hem heeft gezegend.
Dan zegt Esau in zijn hart:
de dagen van rouw over mijn vader naderen,-
dan zal ik Jakob, mijn broer, vermoorden!
|
| 27:42 |
Men meldt aan Rebekka
de woorden van Esau, haar oudste zoon;
dan zendt ze bericht,
roept Jakob, haar jongste zoon,
en zegt tot hem:
ziehier, Esau, je broer,
wil zich over jou troost verschaffen
door je te vermoorden;
|
| 27:43 |
welnu mijn zoon, hoor naar mijn stem,-
sta op, vlucht voor je bestwil naar
mijn broer Laban,
naar Charan;
|
| 27:44 |
enige dagen moet je bij hem zitten,-
totdat de woede van je broer zal keren,
|
| 27:45 |
totdat de toorn van je broer
van jou is afgekeerd
en hij is vergeten
wat je hem hebt aangedaan!-
bericht zal ik zenden
en je daarvandaan meenemen;
waarom zou ik me
van jullie twééën laten beroven
op één dag?
|
| 27:46 |
Tot Isaak zegt Rebekka:
ik kokhals van mijn leven
bij de verschijning van de dochters van Cheet:
als Jakob een vrouw gaat nemen
uit de dochters van Cheet,
zoals deze beiden,
uit de dochters van het land,
waarvoor heb ik dan leven?!
|
| Lees hoofdstuk 26 | Lees hoofdstuk 28 |