| 24:1 |
maar op de eerste van de sabbatsweek
komen zij, diep in de morgen,
bij de gedenkplaats, dragende
de geurkruiden die ze hebben voorbereid.
|
| 24:2 |
Maar ze vinden de steen
afgewenteld van de gedenkplek,
|
| 24:3 |
maar als ze er binnenkomen
vinden ze het lichaam van de Heer Jezus niet.
|
| 24:4 |
En het geschiedt,
als ze daar niet verder mee kunnen:
zie, twee mannen komen bij hen staan
in bliksemend gewaad;
|
| 24:5 |
zíj raken in-bevreesd
en neigen hun gezichten ter aarde,
maar zij zeggen tot hen:
wat zoekt ge de levende bij de doden?-
hij is niet hier, nee, hij is opgewekt!-
|
| 24:6 |
maar gedenkt hoe hij tot u heeft gesproken
toen hij nog in Galilea was,
|
| 24:7 |
toen hij zei van de mensenzoon
dat hij moet worden prijsgegeven
in handen van zondige mensen,
gekruisigd worden en ten derden dage opstaan!
|
| 24:8 |
Zij worden zijn uitspraken indachtig,
|
| 24:9 |
keren terug van de gedenkplek
en verkondigen dit alles
aan de elf en al de overigen.
|
| 24:10 |
Maar het zijn geweest: Maria Magdalena,
Johanna, en Maria van Jakobus.
De overige (vrouwen) die met haar waren
hebben tot de apostelen hetzelfde gezegd.
|
| 24:11 |
Deze uitspraken schenen voor hun aanschijn
als zotteklap
en zij hebben haar niet geloofd.
|
| 24:12 |
Maar Petrus is opgestaan
en naar de gedenkplek gesneld;
zich bukkend bekijkt hij
de windsels die daar liggen;
hij komt terug
vol verwondering over wat is geschied.
|
| 24:13 |
En zie, twee van hen
zijn op diezelfde dag onderweg geweest
naar een dorp dat zich ophoudt op
zestig stadiën van Jeruzalem,
welks naam Emmaüs is,-
|
| 24:14 |
en zij hebben zich met elkaar onderhouden
over al deze dingen die samengelopen zijn.
|
| 24:15 |
En het geschiedt,
terwijl zij zich onderhouden en samen zoeken:
hij, Jezus nadert,
en is met hen mee getrokken,
|
| 24:16 |
maar hun ogen zijn zo bevangen geweest
dat zij hem niet hebben herkend.
|
| 24:17 |
Maar hij zegt tot hen:
wat zijn dit voor woorden
die ge al wandelend elkaar tegenwerpt?
Treurig-ogend blijven ze staan.
|
| 24:18 |
Maar ten antwoord zegt één,
met de naam Kleopas, tot hem:
bent ú alléén bijwoner in Jeruzalem
en hebt u geen kennis van de dingen
die in deze dagen geschieden?
|
| 24:19 |
Hij zegt tot hen: wat voor dingen?
Zij zeggen tot hem:
die rondom Jezus de Nazarener,
een man die profeet is geworden,
vermogend in werk en woord
tegenover God en heel de gemeenschap,-
|
| 24:20 |
hoe onze heiligdomsoversten
en onze overheden
hem hebben prijsgegeven
aan terdoodveroordeling
en hem gekruisigd hebben;
|
| 24:21 |
maar wíj hebben gehoopt dat híj het is
die Israël zal gaan verlossen;
echter, al met al
brengt hij nu de derde dag door
sinds deze dingen zijn geschied;
|
| 24:22 |
echter hebben ook
enkele vrouwen uit ons midden
ons ontsteld,
die vroeg in de morgen
bij de gedenkplek zijn geweest;
|
| 24:23 |
toen ze zijn lichaam niet vonden
zijn ze komen zeggen
dat ze een visioen van engelen hebben gezien,
die zeggen dat hij lééft;
|
| 24:24 |
enkelen van hen die met ons zijn
zijn mee teruggegaan naar de gedenkplek,
en vonden die zó
zoals ook de vrouwen hebben gezegd,
maar hemzelf hebben ze niet gezien!
|
| 24:25 |
En híj zegt tot hen: o onverstandigen,
te traag van hart om te geloven
op grond van alles wat gesproken hebben
de profeten!-
|
| 24:26 |
moest de Gezalfde niet dat alles lijden,
en (zó) binnengaan in zijn heerlijkheid?
|
| 24:27 |
En beginnend bij Mozes en bij alle profeten,
legt hij hun uit
wat in alle geschriften over hem gaat.
|
| 24:28 |
Dan naderen ze het dorp
waarheen ze onderweg waren,
en hij doet alsof hij verder zal trekken.
|
| 24:29 |
Zij dringen sterk bij hem aan en zeggen:
blijf bij ons, want het is tegen (de) avond
en de dag is reeds gaan liggen!
Hij komt binnen om bij hen te verblijven.
|
| 24:30 |
En het geschiedt:
als hij met hen aanligt
neemt hij een brood en zegent;
hij breekt het en geeft het hun aan.
|
| 24:31 |
Maar hun ogen worden geopend
en zij herkennen hem;
en het geschiedt:
hij wordt onzichtbaar voor hen.
|
| 24:32 |
Zij zeggen tot elkaar:
was ons hart niet brandend in ons,
toen hij op de weg met ons sprak,
toen hij voor ons de Schriften opende?
|
| 24:33 |
In datzelfde uur staan ze op
en keren terug naar Jeruzalem,
waar ze de elf en die bij hen zijn
verzameld vinden;
|
| 24:34 |
die zeggen: de Heer is werkelijk opgewekt
en heeft zich laten zien aan Simon!
|
| 24:35 |
En zij zetten alles uiteen van op de weg,
en hoe hij zich aan hen heeft laten kennen
in het breken van het brood.
|
| 24:36 |
Maar terwijl zij over deze dingen spreken,
komt hijzelf in hun midden staan.
|
| 24:37 |
Maar geschrokken en zeer bevreesd geworden
hebben ze gedacht een geest te aanschouwen.
|
| 24:38 |
Hij zegt tot hen:
waarom zijt ge zo verward,
en waardoor klimmen overwegingen op
in uw hart?-
|
| 24:39 |
ziet aan mijn handen en mijn voeten
dat ík het zelf ben;
betast me en ziet,
omdat een geest
geen vlees en beenderen heeft,
en zoals ge aanschouwt heb ik die wel!
|
| 24:40 |
Terwijl hij dat zegt
toont hij hun de handen en de voeten.
|
| 24:41 |
Maar als zij vanwege de vreugde
het nog niet geloven en verwonderd zijn,
zegt hij tot hen: hebt ge hier iets te eten?
|
| 24:42 |
Maar zij geven hem
een moot gebakken vis.
|
| 24:43 |
Hij neemt die aan
en eet hem voor hun aanschijn op.
|
| 24:44 |
Maar dan zegt hij tot hen:
dit zijn mijn uitspraken die ik tot u zei
toen ik nog met u samen was:
‘alles wat over mij geschreven staat
in de Wet van Mozes en in de profeten
en de psalmen, moet worden vervuld!’
|
| 24:45 |
Dán opent hij hun verstand
om de Schriften te begrijpen.
|
| 24:46 |
En hij zegt tot hen:
zó staat geschreven,
dat de Gezalfde moet lijden
en ten derden dage opstaan uit de doden,
|
| 24:47 |
en in zijn naam
moet omkeer gepredikt worden
tot vergeving van zonden,
aan alle volkeren;
beginnend bij Jeruzalem
|
| 24:48 |
zijt gíj hiervan getuigen;
|
| 24:49 |
en zie, ík zend over u uit
wat mijn Vader heeft aangekondigd;
maar gij, zet u neer in de stad
totdat ge met kracht van omhoog
wordt bekleed!
|
| 24:50 |
Maar hij leidt hen naar buiten tot bij Betanië;
hij heft zijn handen op en zegent hen.
|
| 24:51 |
En het geschiedt: terwijl hij hen zegent
neemt hij afstand van hen,-
hij is omhooggedragen naar de hemel.
|
| 24:52 |
En zij brengen hem hulde en
keren terug naar Jeruzalem, in grote vreugde.
|
| 24:53 |
Ze zijn aldoor in het heiligdom geweest,
God gezegend.
|
| Lees hoofdstuk 23 | Lees hoofdstuk 25 |