Psalmen - Naardense Bijbel

142:1	Psalm 142 (141) • Voce mea ad Dominum. (Een leerdicht v. David; toen hij was in de spelonk, een gebed.)
142:2	Met mijn stem schreeuw ik het uit tot de Ene, ✡ met mijn stem smeek ik tot de Ene om genade.
142:3	Ik stort mijn misbaar uit voor zijn aanschijn, ✡ ik meld voor zijn aanschijn mijn benauwing.
142:4	Nu mijn geest mij overstelpt zijt gij het die weet hebt van mijn baan op het pad dat ik wil gaan: ✡ ze hebben een klapnet mij verborgen.
142:5	Kijk naar rechts, en zie: geen die mij herkent,- een toevlucht ging mij verloren, ✡ geen die vraagt naar mijn ziel.
142:6	Schreeuwen zal ik tot u, Ene, ik blijf zeggen: ‘mijn toevlucht zijt gij, ✡ mijn deel in het land der levenden!’
142:7	Sla acht op mijn jammeren, want ik ben zo verzwakt,- aan mijn vervolgers ontruk mij, ✡ want die zijn mij te machtig!
142:8	O, leid uit de gevangenis mijn ziel om uw naam te kunnen danken!- mij zullen oprechten omstuwen, ✡ omdat gij het aan mij hebt voltrokken.
	Lees hoofdstuk 141 \| Lees hoofdstuk 143