Jozua

Dan zendt Jozua, zoon van Noen,
vanuit Sjitiem
in stilte twee mannen uit als spionnen,
   en zegt:
gaat heen, beziet het land, en Jericho.
Zij gaan en komen aan
   in het huis van een vrouw
   die een hoer is;
   haar naam is Rachab;
   daar leggen ze zich neer.

Dan wordt gezegd
tot de koning van Jericho, gezegd wordt:
zie er zijn mannen hierheen gekomen
   vannacht,
   vanuit de zonen Israëls,
   om het land te verspieden!

Dan zendt de koning van Jericho bericht
   tot Rachab om te zeggen:
leid die mannen naar buiten
   die tot jou gekomen zijn,
   die gekomen zijn in je huis;
want om heel het land te verspieden
   zijn ze gekomen!

Dan neemt de vrouw de twee mannen
   en verbergt ze;
ze zegt: zeker,
de mannen zijn tot mij gekomen,
maar ik weet niet vanwaar ze zijn;

het geschiedde bij het sluiten van de poort:
in het donker zijn de mannen uitgetrokken;
ik weet niet
waarheen de mannen zijn gegaan;
jaagt met haast achter hen aan,
   ja, dan haalt ge ze wel in!

Maar zij, zij heeft hen naar boven gebracht,
   het dak op;
dan verstopt ze hen onder de vlasstengels
die voor haar gerangschikt liggen op het dak.

En de mannen
hebben hen achternagejaagd
   de Jordaanweg langs
tot op de oversteekplaatsen;
en de poort hebben ze gesloten
nadat
de achtervolgers achter hen aan
   waren uitgetrokken.

En zíj (de mannen), voordat zij zich neerleggen
klimt zíj op, naar hen toe,
   boven op het dak

en zegt tot de mannen:
ik weet
dat de Ene het land aan u gegeven heeft,
dat schrik voor u op ons gevallen is
en dat alle ingezetenen van het land
   wankelen voor uw verschijning;

want wij hebben gehoord
dat de Ene de wateren van de Rietzee
   heeft laten opdrogen voor uw aanschijn
bij uw uittocht uit Egypte;
en wat gij gedaan hebt aan de twee koningen
   van de Amoriet in het Overjordaanse:
   Sichon en Og,
   hoe gij hen gebannen hebt;

wij hebben het gehoord en ons hart versmolt;
in geen man is nog geestkracht opgestaan,
   vanwege uw verschijning:
want de Ene, uw God,
hij is God in de hemelen boven
en op het aardland daaronder;

welnu,
zweert toch voor mij bij de Ene
dat ik aan u vriendschap heb bewezen;
bewijst dan ook gíj vriendschap
   aan het huis van mijn vader
en geeft mij een teken van trouw;

laat leven
mijn vader en mijn moeder,
mijn broers en mijn zusters
en al wat het hunne is;
ontrukt onze zielen aan de dood!

Dan zeggen de mannen tot haar:
onze ziel in uw plaats ter dood!-
als ge maar geen melding maakt
van deze onze woorden;
geschieden zal het:
als de Ene ons het land geeft
bewijzen wij aan jou vriendschap en trouw!

Dan laat zij hen aan het touw
   door het venster naar beneden;
want haar huis is in de wand van de muur,
in de muur is haar zetel.

Zij zegt tot hen:
   naar het bergland moet ge gaan,
anders treffen de achtervolgers jullie aan;
houdt u daar schuil, drie dagen,
tot de terugkeer van de achtervolgers;
daarna kunt ge uws weegs gaan!

Dan zeggen de mannen tot haar:
wij zullen ons niet bezondigen
aan deze eed aan jou gezworen,
   die jij ons hebt doen zweren!-

zie, zijn wij gekomen in het land:
knoop dan dit touw van purperdraad vast
aan het venster
   waardoor je ons hebt neergelaten
en verzamel je vader, je moeder,
   je broers-en-zussen
en heel het huis van je vader
bij jou in het huis;

geschieden zal het:
   al wie uit de deuren van je huis
   uittrekt naar buiten,
   diens bloed komt op zijn eigen hoofd neer
   en wij zijn onschuldig;
maar al wie bij jou in het huis zal zijn,
diens bloed komt neer op ons hoofd
als iemands hand tegen hem zal zijn;

maar als je melding maakt
   van deze onze woorden
dan zullen wij verontschuldigd zijn
van de eed aan jou gezworen,
   die jij ons hebt doen zweren!

Dan zegt zij: naar uw woorden, zo geschiede!,
en zendt hen heen, en zij gaan:
zij knoopt het purperen touw
   vast aan het venster.

Zij gaan, komen aan in het bergland
en blijven daar drie dagen zitten,
totdat de achtervolgers zijn teruggekeerd;
de achtervolgers zoeken overal onderweg,-
en hebben niets gevonden.

Dan keren de twee mannen om
en dalen af uit het bergland;
ze steken over en komen aan
bij Jozua, zoon van Noen;
ze vertellen hem al hun bevindingen.

Dan zeggen ze tot Jozua:
ja, de Ene heeft heel het land
   ons in de hand gegeven;
en ook wankelen
   alle ingezetenen van het land
   voor onze verschijning!
••